كيف اعيش معك بقلم حسناء محمود (كاملة)ج١
بعد ان تركوها وخرجوا تجولت ببصرها فى الغرفه
تشييع فيها الفخامه والكلاسيكه حيث السجاد “العجمى” والكراسى المدهبه
الستائر المنقوشه
قامت من فراشها وتوجهت للمرآه
نظرت لنفسها ملابسها الممزقه وجهها المنتفخ الشاحب بقايا دماء !
اغمضت عيونها لتحجب عنها رؤيه هذا المنظر البشع
– ههههههه وهو انتى فاكره لما تصوتى حد هيسمعك هنا
لمار : ابوس ايديك سبنى كفايا كدا
انت معندكش قلب
– ولا عندى اى حاجه منا قولتلك ناخدها بالذوق وانتى مرضتيش يبقى العافيه احسن
واتجه نحوها وامسك بها
لمار بصويت : سبنى ياحيوان
ست لمار ست لمار انتى كويسه ؟
افاقها ذلك الصوت
لمار : هه ايوه حضرتك
داده : انا جبتلك لبس من عندى معلش هو مش من مقامك بس اللى قدرت اجيبه دلوقتى
لمار : شكرا
داده : يلا انا عملت العشا عشان تاكلى
لمار : لا انتى تعملى فيا معروف وتخرجينى من هنا
داده بصدمه : ازاى يابنتى انتى عارفه احنا فين ؟
احنا ف مكان شبه مقطوع وبعيد جدا عن العمار يعنى لو نزلتى لوحدك دلوقتى عمرك ما هترجعى
لمار : انا مش عايزه اضايق حد هنا
داده : قصدك على عمر ؟ دا طيب وابن حلال يابنتى والله بس هو بعد اللى حصله بقى دايما عصبى
لمار : ايه اللى حصله ؟
داده بابتسامه : لا مش هحكيلك اى حاجه غير لما تاكلى وتقوليلى ايه اللى حصلك بالظبط
لمار : معلش انا مليش نفس
الداده : كده تكسفى ايدى
لمار : مش قصدى والله بس معلش مش عايزه اكل
الداده : لا هاكل معاكى ونفتح نفس بعض يلا يلا سمى الله
لمار بابتسامه : بسم الله
الداده :
الاول انا ام حنان او قوليلى ياداده زيهم هنا
وكانت ام حنان او الداده كما تحب ان تدعى امرأه طيبه من الزمن الجميل يطمئن لها قلبك من ابتسامه واحده
سادت لحظات من الصمت بينهم ثم قطعته الداده
الداده : ايه يابنتى مش هتقوليلى حكايتك
متخافيش احنا عايزين نعرف عشان نرجعك لاهلك بالسلامه
لمار بسرعه : لا ابوس ايديك بلاش اهلى تانى
وبدأت فى البكاء
الداده : استهدى بالله يابنتى متخافيش مش هنعملك غير اللى انتى عايزاه
لمار : مش عايزه ارجعلهم تانى
الداده : احكيلى فى ايه
—————————————————————
فـى غرفه ممدوح
سلمى بكسل : انت جيت ياحبيبى
ممدوح : لا لسه هناك
سلمى : هههه ييوووه مش هتبطل حركاتك دى
ممدوح : لما تبطلى اسئلتك الرخمه يعنى هيكون مين داخل عليكى
سلمى : امممم ماشى يادكتور
وحشتنى
