حكاية تخوف بقلم امل نصر ج2
بنبص لقينا ” زاهر ” داخل علينا وغضب الدنيا عليه وهو داخل بشراره وناره واول حاجه قالها اول لما وصل ووقف قدام ” راضوان” و” مسعود ” وهو عينه فى عينهم
– كان قلبى حاسس وشاكك يا ” و.. ” ماهو انا مش غبى عشان مافهمش اللى بيحصل معايا انا واهل بيتى وانتى بقا ياسيدنا الشيخ اللى هاتخلص اللقيه والاثارات ولا معاكم حد تانى .. دا انا عاطلع عليكم القديم والجديد .. وقبل مايتقدم تانى بصلى وهو صدره طالع نازل وهو بيطلع دخان وعينه بطق شرار وقالى : قبل اى شئ اطلعى انتى من هنا ياام ” مروان ” عشان مايتجبش سيرتك بحاجه غلط وانتى الست الوحيده بينا
روحت انا قايله : ليه هى ” حمديه ” مش موجوده هى والولاد
كمل بغضبه : ااه مش موجوده ما انتى متعرفيش ان الباشا باعت مراته وولاده بيت ابوها بقالوا اسبوعين عشان يبعدهم عن الاذيه واحنا الغلابه فكرينها غضبانه
انا خوفت من المواجهه الصعبه وحسيت انه هايرتكب جري.مه روحت قايلاله وانا برجع برجلى وخارجه : طيب اهدى شويه انت يا” زا..
وقبل ما اكمل قاطعنى وقالى : ابوس ايدك اخرجى دلوقت انا ماسك نفسى بالعافيه
خرجت وانا بقول لنفسى : يارب استر يارب
وصلت بيتى وانا هاموت من الخوف خايفه ل” زاهر ” يتهور معاهم بقيت كل شويه ابص من البلكونه على بيت ” رضوان ” عايزه اطمن واعرف اللى حصل .. لولا خوفى على سمعتى وكلام الناس ماكنتش سيبت زاهر معاهم وانا حاساه هايرتكب جري.مه .. فييين لما خرج” زاهر” بعد وقت طويل ودخل بيته وهو مش باين عليه اى حاجه بعدها خرج ” رضوان ” ومن بعده خرج ” مسعود” اللى اول حاجه. عملها انى وجه عينه اللى زى الصقر على بلكونتى .. بقى بيبصلى بنظره مش فاهماها وهو بيلعب بسبحته معرفش ليه قلبى اتقبض وحسيت بحاجه مش مظبوطه .. مخى فضل يضرب يقلب وانا مش فاهمه ايه اللى حصل بعد ما كنت خايفه تحصل جربمه
لكن دلوقت الوضع مش مريحنى
كنت بتكلم مع ” نور ” تقريبا الساعه كانت مقربه ل٩ بالليل وبحكيلها اللى حصل واللى مخاوفنى وهى بتحاول تفهم معايا وتقولى
– طيب مايمكن ” زاهر ” اتفاهم معاهم واتكلموا معاه وصالحوه
رديت انا : انا اتمنى بس معرفش ليه قلبى مش مطمن
ردت هى : طيب انتى ايه اللى مخوفك
– معرفش حاسه قلبى مقبوض ونظرة اللى اسمه ” مسعود ” ليا بعد ماخرج أكنه بيوصلى رساله قلقانى ..
