لست فقط حبيبي بقلم نونة ج2
الفصل السادس عشر
فى صباح اليوم التالى …………..
فاروق : ماكنتش اتوقع منك ده كله ؟
باسم : انت اللى طول عمرك مش مدينى فرصتى ياباشا
فاروق : خلاص ياسيدى ادينى بقر واعترف انى كنت مخطأ
باسم : وانا يكفينى الشهادة العظيمة دى
فاروق : طب علشان تورينى انك تستاهلها بجد بقى
باسم : ايه ؟؟
انت لحقت ترجع فى كلامك والا ايه؟؟؟
فاروق : ياولد سيبنى اكمل كلامى..
علشان تثبتلى انك تستاهل الشهادة العظيمة دى لازم رءوف يحضر بكره حفل الخطوبة
باسم : ايه ؟ مستحيل!!!!
فاروق : هههههههه من اولها مستحيل
شوف بقى…..
لو عاوز تبقى ناجح فى اى حاجة الغى كلمة مستحيل من قاموسك
مافيش على الدنيا شئ مستحيل….
دى كلمة اخترعها العاجزين والضعفاء علشان يريحوا بيها نفسهم
باسم : طب ليه ؟
فاروق : انا عاوز كده..
عاوز اشوفه ياسيدى.. وكمان اشوف احمد..
ونور كمان هتنبسط اوى لو شافت احمد..
باسم : احمد دى سهلة وممكنة لكن رءوف كمان ليه ؟
وتفتكر نور هتنبسط لو رءوف اتواجد فى وقت زى ده ؟
والا هيحصل زى المرة اللى فاتت؟
فاروق : المرة اللى فاتت كان لعامل المفاجاة الاثر الاكبر
لكن المرة دى خلاص مابقتشى مفاجاة وهى كمان عارفة انى هخليه يجى….
باسم : بس دى هتكون صعبة عليها اوى واصعب عليه هو كمان
فاروق : اصعب عليه ؟
باسم : ايوه ..
انا من قعدتى معاه امبارح مابقاش عندى ادنى شك من انه لسه بيحبها لكن كل حبه ليها عقله مترجمه لكره وهو مقتنع بكده لكن قلبه مافيهوش غير الحب ليها وبس….
فاروق : متاكد اوى كده ؟
باسم : مليون فى المية..
كل كلمة كان بيقولها كان فيها حب بجد لكن فى نفس الوقت كره للحب ده وكره حتى الاعتراف بيه لنفسه…..
لو ماكانشى بيحبها ماكانتشى بقت فارقة معاه اصلا دلوقتى
فاروق : خلاص يبقى كده لازم يجى
باسم : احاول
فاروق : هيجىىىىىى
باسم : يبقى يجى ياباشا
………………………………………….. ……………………………………..
حفل الخطوبة ………………….
ياتى مساء يوم الخميس ويعاد نفس المشهد للحفل السابق ويحضر نفس الضيوف ……
فاروق : شكلى اتسرعت لما حكمت عليك
باسم : استنى شوية ياباشا لسه المهلة ماانتهتش…
لو كان صبر القاتل على المقتول…
اهم شرفوا..
يدخل رءوف بصحبة مهاب وصافى ووالدها وبالطبع معهم احمد ……
