كيف اعيش معك بقلم حسناء محمود ج4
سهام : ما هو دا اللى مجننى
لمار : يلا الحمد لله انا هقفل بقى هنزل اشوفهم فين
سهام : ماشى خلى بالك من نفسك ولو فيه جديد عرفينى
لمار : حاضر سلام
شردت لمار قليلا فى افعال عمر .. من يراه فى الامس يظن انهما عاشقان اخيرا جمع الله بينهم بالحلال .. ومن يعرف ما فعله يحتقره .. هى نفسها لا تعلم حقيقه شعور عمر ولماذا فعل بها هكذا !
تنهدت لمار وقررت الصمت ولترى ما سيحدث ..
نهضت من فراشها اغتسلت واستعدت للنزول .. فتحت باب الغرفه والتى كانت سلمى أمامه حامله معها أسر ..
لمار : خضتينى يا سلمى كل مره كده
سلمى ضاحكه : اعمل ايه يعنى القلوب عند بعضها انا جيالك وانتى نازله
لمار بابتسامه : و جايه ليه بقى ؟
سلمى : خدى أسر الاول عشان فاتح السرينه ومش عارفه اسكته
حملته لمار وردت قائله : أخدنا أسر
سلمى بخبث : انا جيت اشوفك نايمه لحد الضهر لييييه ياعروسه دا كتب كتاب يعنى
احمرت وجناتا لمار من الخجل وقالت بغيظ : بس يارخمه اليوم كان متعب امبارح ونمت محستش بنفسى
سلمى : طب تعالى ندخل الاوضه واحكيلى عملتوا ايه بعد ما سبتكوا
لمار : مين اللى عملنا ؟
سلمى : هسنتهبل اهو انتى وعمر يا انسه لمار
لمار بخجل : معملناش حاجه هنعمل ايه يعنى
سلمى باستنكار : يااااسلام اومال عمر غمزلى امبارح وسبونا وامشوا و ف الاخر معملش حاجه احكيلى احكى
نكزتها لمار فى ذراعها قائله : بلاش رخامه بقى مفيش حاجه
سلمى وغمزت بعينها : ماشى ياعم من لقى احبابه نسى اصحابه
لمار بغيظ : تصدقى انتى رخمه وهسيبك وانزل
سلمى : ما انتى كده كده لازم تنزلى عشان مستنينك على الفطار
لمار : وهما كل دا مكنوش فطروا ؟
سلمى : لا احنا فطرنا بس عمر صحى متأخر زيك ومستنيكى ع فطار
لمار بلا مبالاه : طيب يلا ننزل
مشت سلمى وورائها لمار حامله أسر تهدهده وتقبله .. نزلوا السُلم رأت سلمى تتوجه الى الجنينه فقالت لمار متسأله : ايه مش قولتى هفطر ؟
سلمى : اه الفطار فى الجنينه عمر صمم ياستى
ابتلعت لمار ريقها وصمتت .. توجههوا الى الجنينه وجدت عمر يجلس وبجواره ولاء غارقين فى الضحك بصوت مرتفع ! .. استغربت لمار لذلك ونظرت له بضيق .. لم يترك عمر فردا من عائلتها الا ووطد علاقته به
انه كالسرطان ينتشر ويتوغل بسرعه ..
ابتسم عمر ابتسامه واسعه عندما رأها والتفتت ولاء لترى لمن يبتسم حيث انها كانت موليه ظهرها للمار .. ابتسمت ولاء بدورها للمار قائله : اخيرا صحيتى يا ليمو صباح الفل ياعروسه
