من اجل ذنب ج1
سهى بضحكة خببثه أخيرا وصلت لغرضها : طبعا
وفعلا ناموا ونزول على الساعة السابعة علشان يروحوا المكان واول ما وصلوا سمر قلبها اتقبض سهى
انا مش عايزة ادخل
سهى : وهو كلام عيال
سمر: لا بس خايفة
سهى: من ايه
سمر: معرفش بس اول ماشوفت المكان قلبى اتقبض
سهى: ايه الكلام ده بطلى هبل
سمر: انت وعدتنى لو مرتحتش امشى
سهى: طبعا استنى انت هنا هدخل جوه وبعدين اطلع ماتتحركش من مكانك
سمر: ماشى بس انت رايحة فين
سهى: هدخل ادى خبر لصاحب الشغل
دخلت سهى عند الباشا : الزبونة وصلت
الباشا: انتى لحقتى
سهى: علشان تعرف بس
الباشا: اومال هى فين
سهى: برة بس زى ما اتفقنا سيبهاا على راحتها
الباشا: ماشى دخليها يلا
خرجت سهى لسمر تعالى اعرفك على صاحب الشغل
دخلت سمر وسهى عند الباشا
سهى: ازيك حضرتك دى بقى سمر الا كلمتك عنها
الباشا بنظرة جريئة: اهلا
سمر : اهلا بحضرتك
الباشا: سهى فهمتك طبيعية الشغل
سمر: ايوه
الباشا: تمام روحى مع سهى علشان تستلمى شغلك
سمر: حاضر
الباشا قبل ما تخرج سمر: استنى
سمر: خير
الباشا يخرج من جيبه رزمة فلوس : خدى دول
سمر: ايه ده
الباشا: فلوس
سمر: ما أنا عارفة انهم فلوس انا عايزه أعرف الفلوس دى بتاعت أيه
الباشا: سهى حكتلى على ظروفك وعلشان كده بقول خدى المبلغ ده
سمر: لا مش هينفع
الباشا: ليه
سمر: علشان اخد الفلوس ده لازم اكون اشتغلت وانا لسه هجرب والفلوس اللى هخدها لازم تكون على
أدتعبى فى الشغل عن اذنك وخرجت من غير ماتديلو فرصة يتكلم
بعد ماخرجت من عند الباشا
الباشا لنفسه شكلك هتتعبينى معاكى بس بصراحة تستاهلى انت مفيش منك صاروخ دى انا هكسب من
وراكى كتير اوى
أما عند سمر وسهى بعد ماخرجوا من عند الباشا
سهى: ايه الا انت هببتيه ده
سمر: عملت ايه
سهى: بقى الراجل يقولك خدى فلوس تسمعيه موشح
سمر: اه طبعا الفلوس ده لازم اكون اشتغلت بيه وانا لسه مشتغلتش يبقى فلوس ده مش من حقى
سهى: الراجل كتر خيره عايز يساعدك تعملى كده
سمر: شكرا وبعدين بصراحة أنا مش مرتاحة لراجل ده ونظراته غريبة
سهى: نظرات ايه ياشيخة حرام عليكى
سمر: مش عارفة
سهى: مش عارفة ليه بس يلا تعالى نغير علشان نجهز لشغل
ودخلوا مع بعض مكان علشان يغيروا فيه وبعد ماغيروه هدومهم
سمر: انا مستحيل اطلع كده
سهى: فيه اى تانى
سمر : انا ازاى هطلع كده
سهى: كده الا هو ازاى
