من اجل ذنب ج1
نهى :مفيش حد فى البيت غير انا والداده هما سفروا البلد النهارده الصبح
وبعد شوية وصلوا البيت دخلت سمر أوضة نهى بعد ماوصت نهى الداده تحضر اكل ودخلت الاوضة
لقيت سمر لسه بتعيط
نهى: أهدى ياسمر شويه ادخلى خدى شاور لحد الداده ماتحضر الاكل
سمر: اكل ايه انا ماليش نفس
نهى: لا ماينفعش انت مش شايفة شكللك عامل ازاى احنا ناكل ونستريح والصبح نشوف حل
وبعد محاولات اقتنعت سمر بكلام نهى واكلت واول ما حطت راسها على المخده راحت فى النوم
فغطتها نهى وطفت النور وخرجت وهى بتقول لاحول لاقوة الا بالله
اما فى المخزن ابتدى كريم يحرك نفسه ويفوق وهو حاسس بالم برأسه وفضل يحاول يقف ويقع لحد
ماوقف على رجله وهو بيحط أيده على رأسه اه يابنت—– تعملى فيا كده والله ماهسيبك وهربيكى اه
يادماغى وخرج هو بيتوعد لسمر وركب عربيته ووصل عند عيادة عشان يعالج الجرح اللى فى راسه
وبعد شويه خرج بعد ماالدكتور خيط الجرح وطلب الراحة منه
أما عند نهى وسمر فصحيت نهى على صرخة من سمر فجريت عليها
نهى: أهدى ياسمر بسم الله الرحمن الرحيم
سمر بعياط: انا خايفة اقوى يانهى تفتكرى يكون مات
نهى وهى بتحاول تضمها وتهديها: ان شاء الله لأ ارتاحى انت بس والصبح يحلها ربنا
سمر: احنا الساعة كام
نهى: تقريبا الفجر اذان
سمر: انا هروح اتوضى وصلى وادعى ربنا يشيل الغمه ده
نهى: ماشى وانا كمان هتوضى ونصلى سوا
فعلا اتوضت وصلوا ودعت ربنا يفك الغمه ده وكملوا نوم صحيوا على الساعة ٩ الصبح
دخلت نهى على سمر الاوضة: صباح الخير
سمر : صباح النور
نهى، يارب تكون دلوقتى احسن
سمر: انا عمرى ماهحس براحة الا بعد ماعرف أيه اللى حصل مع الزفت اللى اسمه كريم
نهى، طب تعالى نفطر الاول وبعدين نشوف هنعمل ايه
سمر: والله ماليش نفس
نهى: مش هينفع يلا وانا هحضرلك هدوم من هدومى علشان نروح الكلية
سمر: انت فعلا ونعمة الصحبه
نهى: متقوليش كده احنا اخوات
وبعد مافطرو ونزلو سوا راحو الكلية واول ماوصلوا الكلية
سمر: ممكن محدش يعرف باللى حصل
نهى: من غير ماتقولى
سمر: لو سهى سالتنى هقول أنا بت معاكى علشان اهللك مسافرين وكنا بنذاكر
نهى: انا مش عارفة انت مصحابة البنت ده ازاى
سمر: والله غلبانة
نهى: ماشى يلا
ودخلوا الكلية وقابلوا احمد ودينا
احمد: انتو جايين مع بعض
نهى: اه
دينا: مالك ياسمر شكلك تعبان
