من اجل ذنب ج1
والكلام هيبقا بالليل
سمر: طيب ارجوك عايزاك تنفذ طلب ليا
سليم: طلبك الا هو ايه
سمر والدموع فى عينيها :تتجوزنى أن شالله عرفى ارجوكى متحسسنيش أنى بعمل حاجة حرام
سليم: اطلعى اوضتك دلوقتى استريحى وعندك القصر أعملى فيه اللى انتى عايزها وممكن تطلعى
الجنينة أنا مش حبسك فى اوضتك بس ياريت متكونيش غبية وتفكرى تهربى القصر عليها حراسة
سمر: حاضر بس نفسى اسالك سؤال
سليم: اتفضلى
سمر: مين اللى انا فى اوضتها دى وهى فين وياترى الشبه الا بينى وبينها هو سر وجودى هنا
سليم: ممكن تتفضلى تخرج وتسبينى لوحدى
سمر: طب حضرتك ترد عليا
سليم: اعتقد انا قولتلك الكلام هيكون بعدين اطلعى استريحى علشان هنسهر مع بعض وتانى مرة انا مش
بحب اعيد كلامى مرتين
خرجت سمر من مكتبه وهى حزينة وقابلتها فوزية لما خرجت من المكتب
فوزية: خير يابنتى كان سليم بيه عايزك فى أيه
سمر: بخيبة أمل لسه مصمم على اللى فى دماغه ويخلينى معاه فى القصر
فوزية: طب انتى هتعملى ايه
سمر: وحضرتك عارفة هو عايز ايه
فوزية اكتفت بتحريك راسها بالرفض
سمر: والله انا هنا غصب عنى
فوزية: مصدقكى
سمر: يبقى كده لازم تساعدينى
فوزية: اساعدك ازاى
سمر: اهرب
فوزية: تهربى تروحى فين سليم بيه أيده طايلة
سمر: اعمل ايه
فوزية: سببها على ربنا
خرج سليم من أوضة المكتب شاف فوزية بطبطب على سمر الا دموعها مغرقة وشها
سليم: انت وافقة عندك بتعملى ايه كان كلامه موجه لسمر اتفضلى اطلعى اوضتك وانت يافوزية روحى
شوفى شغلك
اه وعمللى فنجان قهوة ودخلهولى المكتب يلا بسرعة وانت مش قالت يلا جريت سمر على السلم
ودموعها على خدها
أما عند سهى فكانت نايمة جنب كريم
فصحيت من نومها بس مازالت على صدر كريم
سهى: اصحا ياكوكو
كريم هو نايم: سبينى شويه
سهى: يلا ياكوكو دى انا مشتاقة اشوف وش صحبتك النهارده
كريم : صحبتى مين
سهى بضحكة: عروسة امبارح مش المفروض نكلمها ونقولها صباحية مباركة
كريم وهو يحاول الاعتدال: فى دى عندك حق
سهى بضحكة شر: نفس اشوف وشها دلوقتى بعد مابقيت خلاص اول كلمة لازم اقولها ليها ازيك يا مدام
خلاص مفيش حد احسن من حد
كريم: ياه دى كل غل من ناحيتها
سهى: وانت صادق مش ال ده كره
كريم: طب يلا تعالى نلبس ونروح نستنها فى الشقة عندك اصلها هتبقى محتاجة حضن حنين واعتقد
مفيش احن من حضنى مع أنى كان نفسى اكون انا الاول بس معلش
