رحيل بقلم حنان اسماعيل ج3

رحيل : كفاية تار  وكفاية تجارة بالسلاح .انت عندك فلوعندك فلوس كتير .ومش محتاج

جاد : انا مش بتاجر فيها عشان الفلوس يارحيل بس دى تجارة عيلتى وعيلتك وعيلات كتيرة جدا فى الصعيد ومن سنيين  .والتجارة دى فاتحة بيوت .وفى عيلتنا تقريبا كل البيوت عايشة من دخل التجارة دى .يعنى مش بالساهل اسيب كل ده بالبساطة اللى انتى متخيلاها.

رحيل بحزن : حتى لو كان ده مقابل لموتك او لموت ولادك

زى جدى مادفن ولاده كلهم فى حياته واتحرمت انا من ابويا من قبل مااشوفه

قالتها وهى تبتعد عنه

اقترب منها : بتبعدى عنى ليه يارحيل ؟

رحيل : يمكن خايفه اكرهك ياجاد

جذبها اليه قائلا لها : انتى عمرك ماهتقدرى تكرهى يارحيل لا انا ولا غيرى .انتى الحاجة النظيفه الحلوة اللى فى حياتى وحياة جدك كمان  .نقطه ضعفنا المشتركة اللى ممكن تكون فى يوم من الايام سبب فى حاجة اكييد هتحصل لنا ايه هى معرفش .

قالها وهو يقربها اليه وعقلها شارد يفكر بحزن

………………..

عدما غادر جاد لعمله بعد تناولهم وجبه الافطار .اعدت رحيل كوبان من النسكافيه واتجهت ناحية فاطمة قائله بود

رحيل : انا حضرت لك كوباية نسكافيه .قلت نشرب سوا

فاطنة بغل : ومن قالك انى ممكن اشرب من ايدك حاجة .الله اعلم حاطة لى ايه فيها ؟

شربت منها رحيل قائله :ادينى شربت منها ياستى عشان تتطمنى

قالتها وهى تضعها امام المنضدة قبل ان تجلس بجوار فاطمة والتى ظلت ترمقها بحقد قائله لها

رحيل : انا حابة نبتدى صفحة جديدة مع بعض .يعنى ننسى اى خلاف بينا ومن عالم يمكن نبقى صحاب .

فاطمة بكبر : اصحاب ،، انتى نسيتى نفسك ولا ايه ؟ ولا تكونيش فاكرة نفسك عشان بقيتى ضرتى ان الروس اتساوت .انتى جاية هنا تخليص حق مش اكتر

واياكى تنسى ده .لاتكونى افتكرتى جاد ناوى يسيبك على ذمته كتير  .دول يومين وهيرميكى بره ياحبيبتى

رحيل بثقه وهى تتفقد قلادتها باستفزاز : لاياحبيبتى مراته  وميقدرش يستغنى عنى ابدا

فاطمة : لا هيستغنى اول مااجيب له الولد اللى هيشيل اسمه

رحيل : ياستى يارب تجيبى الولد واجيب انا البنات

فاطمة : هجيب ياحبيبتى وهيورث كل الهيلمان ده

رحيل : وهيورث معاه الثأر

فاطمة بفخر  : وماله .عشان يبقى راجل .والكل يعمل له الف حساب

رحيل بإستغراب : انتى مقتنعه بالكلام ده .يعنى تقبلى ان ابنك يكبر وفى دماغه تار ودم والحاجات دى