كيف اعيش معك بقلم حسناء محمود (كاملة)ج٢
عمر بغير قصد : ايوه ياحبيبتى
قصدى .. ياليمو
ابتسمت لمار : مالك كده متنح
عمر : انتى هتنزلى كده ؟
لمار بخوف : ايه وحش ؟
عمر بابتسامه واسعه : لا حلو بزياده
لمار ووكزته فى ذراعه : بطل تكسفنى بقى عايز ايه
عمر ورفع يده بعُلبه قطيفه زرقاء اللون لها
لمار : ايه تانى لا متقولش هديه تانى ياعمر
عمر بابتسامه : افتحيها بس
لمار : لا بقى كدا كتير
عمر : بطلى رخامه شوفيها بس
اخذت منه لمار العُلبه وفتحتها شهقت عندما رأتها
سلسله رقيقه فضيه كتب عليها ” لمار ” مطعمه باحجار كريمه لونها فيرزوى صغيره الحجم
لمار بانبهار : تحفه يا عمر
عمر : عجبتك ؟
لمار : جدا جدا انت ذوقك رهيب وكمان لون الفستان انت شوفته ؟
عمر : الفستان ذوقى
لمار بانبهار : اول مره اشوف شاب ذوقه حلو كدا
ضحك عمر : واديكى شوفتى ياستى والفستان مقفول اهو ومفيش جواكت تبين اى حاجه هاتى بقى السلسله البسهالك
ضحكت لمار واعطته السلسله ثم اولته ظهرها امسك خصل شعرها واستنشق عبيرها فى صمت ثم البسها السلسله برقه شديده واغمض عيناه
تمنى ان يحتضنها هكذا اوقف كلمه بحبك ع لسانه
قاطعت شروده قائله
: خلصت ؟
وضع عمر يده على كتفها ولفها اليه ثم قبل رأسها برقه ونظر فى عيناها بهيام : كل سنه وانتى معانا
احترق جسد لمار وسارت قشعريره به عندما هم بتقبيل رأسها شعرت باحساس جميل يدغدغها اغمضت عيناها ولكنها لم تستطع تفسيره
حاول عمر السيطره ع نفسه وادار دفه الحديث نحو المزاح : يلا بقى يا بت انتى بقالك ساعه بتلبسى الناس جت تحت
لمار : ناس مين هو مين اللى هيجى ؟
عمر : مش عارف والله اصل سلمى هى اللى عزمت واكيد يعنى اهلها وكده وبالمره نعرفك ع باقى العيله ما انتى بقيتى من بقيه اهلنا بقى
لمار ضاحكه : بقى كده ؟
عمر مشاكسا : وابو كده يلا يا برينسس قدامى
لمار : استنى بس مستعجل على ايه انا مقولتلكش رأى فى لبسك
وكان عمر مرتديا تيشيرت احمر يعلوه جاكت بدله اسود وبنطال جينز اسود
وقف عمر بزهو رافعا رأسه للاعلى : ها رهيب مش كده ؟
نظرت له لمار من رأسه حتى اخمص قدميه قائله : اممم يعنى مش بطال
ضربها عمر ضربه خفيفه على مؤخره رأسها : مش بطال ايه يابنتى انتى تطولى ؟
لمار واخرجت لسانها : ايوه اطول منا ماشيه معاك اهو
عمر : دا منظر واحده عندها 21 سنه ؟ انا اديكى 11 كفايه عليكى كدا
