كيف اعيش معك بقلم حسناء محمود (كاملة)ج٢
اجهشت لمار فى البكاء ولم تستطع الوقوف ولم يتحمل عمر منظرها هكذا فقام باحتضانها ثم حملها وتوجه الى غرفتها
استسلمت لمار له ولم تعترض على حمله لها
دخل عمر الى غرفتها ووضعها على سريرها ثم جاء لها بكوب ماء لكى تهدأ
وضع عمر يده على جبينها واخذ فى قراءه القرأن حتى هدأت لمار تماما
وسكت عمر ثم نظر اليها بحنان بالغ : ايه اللى حصل حد ضايقك احكيلى
الحلقه الرابعه عشر
قصت لمار عليه ما حدث لها
اندفع عمر قائلا بعصبيه: كده يالمار مش قولنا متخرجيش كتير لحد ما تخلصى مشكلتك دى ؟
نظرت له لمار زاد بكائها فهى تعلم انها اخطأت فى ذلك
لم يحتمل عمر بكائها سيطر ع نبره الضيق وقال بحنان : خلاص ولا يهمك المهم انك كويسه كفايه عياط بقى
اخذ عمر يهدهدها كالطفله الصغيره حتى هدأت ونامت ظل عمر جوارها لبعض الوقت لعلها تستيقظ ولكنها راحت فى سبات عميق فاطمئن وتركها لتنام
نزل عمر متجهها الى غرفه مكتبه ولكنه فوجئ بهم جميعا فى غرفه المعيشه الداده وممدوح وسلمى
ممدوح : عمر ايه دا انت جيت امتى
جلس عمر وزفر بضيق : انا هنا من زمان
ممدوح بتساؤل : مالك فى ايه ؟
عمر :مفيش جبتوا الحاجه ولا ايه ؟
سلمى بفرحه : اه جبت كل حاجه السبوع وكمان المفجأه اللى اتفقنا عليها
الداده وربتت على كتف سلمى : عقبال سبوع حفيدك يا بنتى
سلمى ضاحكه : ياااه هو انا هعيش كل دا
عمر وقام من مكانه : طيب انا هقوم
الداده : مش هتتعشى يابنى ؟
عمر : لا ياداده مليش نفس
الداده : لمار جت ولا لسه انا هقوم اشوفها
عمر بسرعه : لا ياداده سبيها نايمه تعبانه
ممدوح باستغراب : فى ايه يا عمر
الداده : ايه يابنى تعبانه مالها
جلس عمر وقص عليهم ما حدث
سلمى : بس كويس ان اسامه كان معاها
عمر بعصبيه : وسى اسامه عمل ايه دى لولا الست اللى بتحكى عنها دى هو اى كلام وخلاص
ممدوح وغمز لسلمى ثم قال لعمر : اهدى طيب ياعمر الحمد لله انها جت ع قد كده
الداده بحزن : شكلهم مش عايزين يسبوها فى حالها
ممدوح : خلاص يا داده اهى قربت تكمل ال 21 وهتعرف ترجع وتاخد حقها
عمر : انا طالع انام سيبوها بقى لما تصحى لوحدها
سلمى : طيب مش هتشوف الحاجه اللى جبتهلها
عمر واقترب من سلمى وقبل رأس اسر : خليها وقت تانى معلش يا سلمى
تركهم عمر وصعد لغرفته
سلمى : هنعمل ايه دلوقتى ؟
ممدوح : ولا حاجه هى اكيد محتاجه نوم اكتر نستنى لبكره الصبح ان شاء الله
