كيف اعيش معك بقلم حسناء محمود (كاملة)ج٢
———————————————————–
ظل يروح ويجئ فى الغرفه كالطير الجريح وقف امام مرأته نظر لنفسه شعره الاشعث ..
عيناه الحمرواتان .. يكاد يقسم انه يرى دماء نزيف قلبه المطعون .. وضع يده على رأسه ليمنع الحديث الذى يعاد مرارا وتكرارا فى أذنه ..
هل ستوافق ويرتبطان ؟ سيفوز بها اسامه
تخيلهما عاشقان يقفان معا يشاهدان الغروب المشهد الذى طالما حلم به عمر ان يجمعه بلمار ثانيه ولكن وهى له وملكه للابد
اغمض عيناه بشده ليمنعها من رسم المزيد
لا يعرف ماذا يفعل فقط قرر النوم ليمنع سيل الافكار السيئه عن رأسه
اجبر نفسه عن النوم ولا يعلم هل نام بالفعل ام اغشى عليه …
استيقظت لمار باكرا وضعت أسر بجوار أمه توضأت وصلت الصبح وارتدت الملابس التى ذهبت بها الى سهام أمس ونزلت الى بهو الفيلا وجدت الداده
لمار بابتسامه : صباح الفل
الداده : يا صباح الورد
لمار : ايه دا بتشربى شاى من غيرى
الداده بعتاب : مش لما تفطرى الاول
لمار ووضعت يدها ع بطنها : لا يا داده دا انا بطنى منفوخه اكل من امبارح
الداده : لاء برده لو هتاكلى حاجه بسيطه مينفعش تنزلى من غير أكل انتى بتقعدى فى شغلك كتير
لمار : حاضر حاضر ياداده
الداده : الاكل ع سفره كلى لحد ما ممدوح ينزل ويفطر وتروحوا سوا
لمار : طب تعالى معايا نقعد هناك
ذهبت الداده مع لمار الى غرفه الطعام
جلست لمار فى الكرسى المقابل لها
لمار : داده هو عمر فين مش هيفطر ؟
الداده : لا عمر نزل قبلك بربع ساعه
لمار باستغراب : نزل بدرى كده من امتى ؟
الداده : مش عارفه والله يا بنتى دا حتى اخد فى وشه وقولتله ياكل سابنى ومشى
لمار : غريبه انه مستنتاش امشى معاه زى كل يوم حتى امبارح مشوفتوش فجأه اختفى
الداده : انا فضلت مستنياه رجع متأخر وطلع ع اوضته منطقش كلمه
لمار بتساؤل : تفتكرى فيه حاجه
الداده : والله منا عارفه
وفى اثناء ذلك جاء ممدوح
ممدوح : صباح الخير
الداده ولمار : صباح النور
ممدوح : ازيك يا لمار انهارده انتى نمتى ولا عملتى ايه سلمى جتلك ومرجعتش
لمار بابتسامه : لاء نمت كويس الحمد لله أسر لما جالى هدى خالص
ممدوح : انا مش عارف بحسك منوم للاطفال
ضحكت لمار : انا برده مستغربه
الداده : فى ناس كده الاطفال بيهدوا معاهم
لمار : احم انا مش عارفه اقولكوا ايه ع مفجاه امبارح
