شيطان برتبة ملاك بقلم صفا ج2
«««««««««««««««««
….ذكريات وماضى سخيف
فتح مالك عينه ببطئ فوجد ذلك الشخص الملقى بجانبه تأمل ملامحه وحدث نفسه كما حدثها مروان …من هذا ..وكيف جاء لكن مالك كان يشعر بالدوار قام بهز مروان
مالك بتعب : قوووووم
مروان بتعب : اااااه انا فين ايه اللى حصل
مالك : مش عارف انا اللى بسألك
مروان وهو ينظر له : هو احنا نعرف بعض
مالك : مش عارف بس اكيد احنا شبه بعض قووى انت ايه اللى جابك هنا
مروان وقد قصى عليه كل شئ وكيف ضربه الجيار هو ورجاله واثناء الحديث كان مالك يتذكر كل شئ عن مااضيه …نعم فالضربه اعادت له الذاكره مره اخر فسرح قليل
وتذكر ذلك اليوم الذى طرده الجياره واخبره انه ليس ابنه وانه كان لابد عليه قتله كما مات اخوه وقتل والده
مالك بدهشه: انت اخويااا
مروان : هااا اخوك
مالك بفرحه: ايوووه انت مروان شهاب نور الحسن مروان ومالك
مروان : هو عشان نفس الحرف يبقى اخوات
مالك : انت عبيط يابنى سيبك من الاسم الشكل الاحلاام انا كنت بشوفك ديما
مروان بتفكير: وانا كمان بس مكنتش بركز يعنى
مالك : الجيار اما خطفك افتكرت انا وعشان عايز ينتقم منك
مروان : ينتقم منى ليه ياعم مكنتش شحنه
مالك بحزن : انت كمان مشيت فى الطريق ده
مروان : غصب عنى
مالك : وملقتش غير الجيار
مروان : اهو اللى حصل بقى مكنتش اعرف ان ايده طايله كده
مالك : احنا كده موتنا الجيار مستحيل يسبنا
مروان : يعنى ايييه انا عايز اعيش يعنى يارب يوم ما الاقى اهلى امووت
وهنا احتضنه مالك : اهدى يمكن ربنا عمل كده عشان نشوف بعض متعرفش انا فرحان قد اييه اخيرا لقيت اللى ناقصنى طول عمرى حاجه نقصانى بحس ديما روحى ناقصه
مروان وهو فى حضن اخيه يبكى : بس انا شوفت ايام سوده وكانت كل حاجه ناقصانى الاهل والبيت والحب على الاقل انت لقيت حد رباك وعلمك لكن انا عشت طول عمرى بتعاير
مالك : انت مكنتش تعرف اسمك
مروان وهو يجفف دموعه : اسمى مروان مروان اييه معرفش
مالك : امال دخلت مدارس ازاى
مروان بسخريه : هههه مداارس مدارس اييه بس
مالك بحزن على اخيه: احنا لازم نخرج من هنا وهنعوض كل حاجه
مروان : هو انت تعرف ابونا وامنا هما ليه سبونا كده
مالك : صدقنى انا معرفش حاجه زيك او مش فاكر زيك انت الحاجه الوحيده اللى كانت ملازمانى من الماضى كبرت لقيت الجيار متبنين وبيقول انى حفيده وانا كنت مصدق حتى يوم ما طردنى وقررت اعرف الحقيقه وكنت ححاول اعرف انا مين حصلتلى حادثه وفقدت الذاكره
