كيف اعيش معك بقلم حسناء محمود (كاملة)ج٥

سعد : انا مش مصدق

عمر مبتسما : سبحان الله وعسى ان تكرهوا شيئا وانا اللى كنت زعلان على مجهودنا والمناقصه

سعد : فعلا الحمد لله

عمر : بس عرفتوا منين ان هما اللى سرقوا ورق المناقصه ؟

الظابط : بسيطه جدا بعد القبض عليهم عرفنا انهم نفذوا نفس دراسه الجدوى بتاعتك دا غير اننا كنا شاكين فى المناقصه دى قبل ما حد يدخل فيها

عمر : الحمد لله

الظابط : احنا كده المحضر هيستمر والتهم هتتثبت عليهم قدام النيابه وتكمل مع الق*ض*ي*ه ان شاء الله ونصيحه منى ليك ارفد السكرتيره

عمر : ليه هى اللى كانت حاطه المسجل ؟

الظابط : متأكدناش بس مفيش غيرها

سعد : خايف نظلمها

الظابط : انا قولت نصيحتى ودى حريه شخصيه ليكوا

نهض عمر من مكانه قائلا : ان شاء الله شكرا جدا ليكوا نستأذن احنا

الظابط : دا واجبنا .. اتفضلوا

خرج عمر وسعد واستقلوا السياره ..

سعد : الحمد لله اخيرا حاجه تفرح

عمر مبستما : اه الحمد لله انها جت على قد كده

سعد : احنا كده هنعمل ايه بقى ؟

عمر : ولا حاجه هنكمل شغلنا عادى وبعد كده ناخد بالنا من كل كبيره وصغيره وبالمره هرفد السكرتيره احسن ما ابلغ عنها واسجنها كده عقاب بسيط اهو

سعد مبتسما : ماشى يدوب اروح بقى

عمر : ماشى هوصلك وكمان مش هاجى بكره

سعد : ليه ؟

عمر بابتسامه حزينه : بكره خال لمار هيجى وهنشوف موضوع الطلاق دا

سعد : برده ؟

عمر : خلاص انا حاولت معاها اكيد مش هغصب نفسى عليها

ربت سعد على كتف صديقه قائلا : معلش يا صاحبى عسى ان تكرهوا شيئا وهو خير لكم

عمر : ونعم بالله ..

دخل عمر الى الفيلا وجد الجميع على سفره العشاء على غير العاده منذ فتره طويله ..

عمر : السلام عليكم ازيكوا

الداده : وعليكم السلام يابنى كويس انك جيت غير هدومك وتعالى كل

عمر : لا معلش ياداده مليش نفس هطلع انام

ممدوح : عمر احنا متجمعناش من زمان ما تيجى تقعد معانا ومتاكلش حتى

عمر : معلش ياممدوح جاى من الشغل وتعبان يدوب انام

سلمى : طب استنى ياعمر عايزاك فى حاجه قبل ما تنام

عمر : خير ؟

نهضت سلمى واخذت عمر مبتعدا عنهم قائله بهمس : لمار اتصلت بيا

عمر : وبعدين

سلمى بحزن : قالتلى انها هتيجى بكره هى وخالها تاخد هدومها ومعاهم المأذون

سقط قلب عمر عند سماعه هذه الجمله لم يستطع الرد واكتفى بايماءه بسيطه اكملت سلمى حديثها : متنامش فى اوضتك بقى عشان لما تيجى تاخد هدومها