مزرعة الدموع بقلم منى سلامة ج1

******************************

أثناء انهماك “ياسمين” فى مساعدة والدتها فى تحضير طعام الغذاء سمعت باب الشقة يُفتح ثم يُغلق .. التفتت لوالدتها قائله :
– دى أكيد “ريهام” .. بابا لسه نازل من شوية
نادتها قائلة :
– “ريهام” ..”ريهام”
سمعت باب حجرتما يُغلق بقوة .. فقالت لنفسه (مالها دى )
تركت ما بيدها وذهبت لترى أختها .. صدمت “ياسمين” عندما فتحت باب الغرفة ووجدت “ريهام” منهارة من البكاء .. أغلقت الباب بشرعة وتوجهت اليها قائله بلوعه :
– “ريهام” مالك فى ايه .. ايه اللى حصل .. قوليلى
كانت “ريهام” ترتجف من شدة البكاء فجلست “ياسمين” بجوارها وأخذتها فى حضنها قائله :
– بس يا حبيبتى .. بس متعيطيش .. فى ايه مالك .. طمنيني وقعتى قلبي
أزاحتها قليلاً لتنظر اليها ومسحت ما تساقط على وجهها من دمعات ثم قالت :
– حبيبتى استعيذى بالله من الشيطان الرجيم واحكيلى اللى حصل
استعاذت “ريهام” بالله وروت لأختها ما حدث بالتفصيل .. قم أردفت :
– اتفضحت يا “ياسمين” .. متخيلة الكلام اللى قالهولى يوحي بإيه .. والمصيبة ان صحابي كانوا واقفين .. ومش بس صحابي ده كمان زمايلي فى الدفعة .. هيقولوا عليا ايه دلوقتى
قالت ذلك ثم انفجرت فى البكاء مرة أخرى .. فقالت لها “ياسمين” :
– حسبي الله ونعم الوكيل .. بني آدم معندوش ريحة الضمير .. كويس انه ربنا كشفه بدرى عشان تعرفيه على حقيقته
– أنا خلاص معدتش راحه الكلية دي تانى .. معدش ينفع أورى وشى لحد
قالت لها “ياسمين” بصرامة :
– بتهرجى .. صح .. انتى ما غلطتيش عشان تستخبي من الناس .. هو اللى غلط وهو اللى المفروض يتكسف يورى وشه للناس .. اوعى تخلى واحد زى ده يكسرك .. انتى لسه صغيره وياما هتشوفى فى حياتك .. مينفعش تسمحى لحد انه يدوس عليكي بالشكل ده .. اوعى تدى لحد فرصة انه يجرحك أو يهينك .. انتى هتروحى الكلية بكرة وانتى رافعة راسك لأنك مغلطتيش وربنا عارف انك مغلطتيش وأكيد هيجبلك حقك منه .. لأنك مرضتيش تغضبى ربنا وعملتى الصح فأكيد ربنا مش هيسيبك وهيكون جمبك
– اوعى تقولى حاجة لبابا يا “ياسمين” لو بابا واجهه معرفش الولد ده ممكن يتبلى عليا ويقول ايه وانتى عارفه بابا صعب أد ايه وممكن يصدقه
– متخافيش بابا مش هيعرف .. بس الولد ده لازم يتربي .. لان لو محدش وقفله هيسوق ويتمادى فيها .. لما سألوا فرعون وقالوله ايه اللى فرعنك قال ملقتش حد يلمنى
– ازاى يعني هتعملى ايه ؟
– اسمها هنعمل مش هتعملى .. بكرة هتشوفى