سحر سمرة بقلم امل نصر ج2

دلف ” رفعت ” لداخل منزله متهدل الكتفين بأحباط وأقدام ثقيله .. رأته شقيقته فهبت اليه مسرعه.
– ايه الاخبار ياخوى ؟
نظره واحده منه أخبرتها بالاجابه.. تنهيده مثقله خرجت منها .. لتسير خلفه بخيبة امل مردفه بحزن :
– يعنى الخبر صح ومكدبتش رضوى .. طب والعمل ؟!
توقف عن السير واللتف برأسهِ فقط يرد
– انا مسافر
لحقته شقيقته لتقف امامه :
– مسافر فين ؟
– مسافر مصر !
– ليه ؟
– هاشوف ابوها يكون راحتله ومش عايز ابوكى يحس بحاجه .
– طب لو سأل عليك هاجولوا ايه ؟
– جوليلوا اى حجه .. انا مش هاتاخر كتير .. ياللا بجى سيبنى اعدى .
قالها ليتخطاها ويسير الى غرفته .. فاوقفته هى :
– هو قاسم جالك ؟
اللتف اليها بكليته
– جانى فين ؟ انا من امبارح ماشوفتوش !
ردت عليه بحيره
– اصله رجع من مشواره جريب الضهر ولما عرف اللى حصل طلع جرى .. احنا جولنا اكيد راحلك !
عاد ليلتف ويعود ثانيةً وهو يردف بصوتٍ ميت .
– وانا من امتى لجيته وجف جمبى ؟ انا طول عمرى عايش وحدى اساساً .
نظرة مروه فى اثره بحزن فاجفلتها والدتها حينما وضعت كفها على ذراعها تسالها .
– هو رفعت دا اللى دخل من شويه ؟
اومأت برأسها بموافقة :
– هو ياما ..الله يكون فى عونه .. حبيبى ياخويا .
…………………………..
وبداخل سيارته كان يسير بسرعه فائقة .. لدرجة ادخلت الرعب بقلب صديقه محسن الذى حدثه بترجى
– براحه ياقاسم.. احنا كده ممكن نعمل حادثة .
حاد بنظره عن الطريق ليجفله بنظره حاده .
– ماتخافش مش هاتموت .
– اموت !! .. ياساتر يارب وليه السيرة الزفته دى بس ؟ واحنا عالطريج السريع وانت سايج على اعلى سرعه .
ضرب على عجلة القياده مردفاً بغضب
– محسن .. انت هاتعملى زى الحريم .. مش فاضيلك انا .
بلع محسن ريقه الذى جف من الخوف .
– طب احنا دلوك هانروح فين بالظبط .
صمت قليلاً ثم جاوب بعدها
– احنا هانروحلها على بيت ابوها على طول ..زى ماجالنا جوز المحروسه اللى هربتها.
– محروسه !!وانت خليت فيها محروسه دا انت خيبتها ياراجل هى وجوزها وعيالها .
قالها محسن بسخريه فنظر اليه الاَخر بغضب مردفاً
– تحمد ربنا انها طلعت سليمه هى وعيالها وجوزها .. عايزه ايه تانى كمان.
– طب افرض لجيت سمره صح عند ابوها هاتجيبها ازاى ؟ وهى اساساً هربانه منك !
نظر الى صديقه ليردف بقوه :
– انا وراها وراها .. ان شالله حتى تطلع الفضا برضو مش هاسيبها!